Rozmiar: 87746 bajtów

 



Grzybień Biały

Roślina wodna o bardzo grubym, walcowatym kłączu, pełzającym w mule na dnie zbiorników wodnych; kłącze osiąga nawet do 3 metrów długości. Liście: na długiej łodyżce, pływające, skórzaste, okrągłe lub okrągłojajowate, u nasady niemal do połowy wycięte, mają wyraźnie widoczne unerwienie po spodniej stronie. Kwiaty: na długich łodyżkach, pływające, białe, pojedyncze, duże, nie posiadają miodników. Płatki korony są liczne, ułożone spiralnie; równie liczne są pręciki. W zależności od klimatu i nasłonecznienia, kwiaty grzybieni zaczynają się pojawiać na początku lub w środku lata (temperatura powyżej 18 stopni C). Pierwsze kwiaty na młodej roślinie są zwykle małe i blade. Grzybienie kwitną przez całe lato. Kwiaty otwierają się nad ranem i zamykają późnym popołudniem.Owoce, nasiona: owoc jest wielonasienny, a nasiona zawierają osnówkę. Wymagania, zastosowanie, ciekawostki: Grzybień biały zwany jest też nenufarem. Rośliny najlepiej rozwijają się w mulistym podłożu i w mętnej, bogatej w składniki odżywcze wodzie. Wody powinny być stojące lub wolno płynące. Lubią stanowiska ciepłe i nasłonecznione. Jeżeli znajdują się w cieniu lub w zimnej płynącej wodzie, wówczas mają bledsze kwiaty i krócej kwitną, a lecie nadmiernie się rozrastają. Krótki okres kwitnienia może również oznaczać, że zostały posadzone w zbyt małym zbiorniku (pojemniku) lub, że należy je dokarmić. W każdym stawie powinny rosnąć grzybienie, gdyż ich duże lecie i bardzo ozdobne kwiaty są prawdziwą ozdobą stawu. Jest to roślina trująca, lecznicza i ozdobna. Dawniej była traktowana jako roślina jadalna ze względu na jadalne kłącza, kwiaty stanowiły surowiec leczniczy (zawierają alkaloidy nufradyna i nufaramina, flawonoidy i kwasy organiczne).


Grążel

Bylina o grubym, pełzającym w mule kłączu, które wytwarza liście pływające, mające bardzo długi ogonek i blaszkę skórzastą, zieloną, owalną, z nasadą głęboko wyciętą. Kwiaty żółte, silnie i przyjemnie pachnące, umieszczone na bardzo długich szypułkach i także sterczące nad powierzchnią wody. Owocem jest torebka o kształcie buteleczkowatym. Kwitnie od maja do września Roślina trująca i lecznicza (stosowana w homeopatii), także ozdobna bylina wód parkowych.


Brzoza Niska

Występuje głównie na Pomorzu i Lubelszczyźnie, na torfowiskach niskich i przejściowych, bagnistych łąkach. Liście skrętoległe, małe, okrągławo-jajowate, tępo zakończone lub zaostrzone, nierówno, piłkowato ząbkowane, nagie, od spodu jasnozielone i z 4-5 dobrze widocznymi parami nerwów. Owoce to szyszeczki skierowane ku górze, na bardzo krótkich szypułkach. Nasiona - orzeszki szerokojajowate, spłaszczone, wąsko oskrzydlone. Opis Wyprostowany krzew z rózgowatymi gałązkami. Rzadko osiąga wysokość ponad 1m i wiek ponad 20 lat. Relikt późnoglacjalny. Objęta ochroną całkowitą.


Kukułka (roślinna)

Opis: Roślina posiada zwykle 3-5 o długości do 22cm, równowąskołopatkowatych. Liście silnie połyskują, a u nasady są fioletowo lub czerwono plamiste. Kwiaty pachnące, boczne zewnętrzne płatki okwiatu odgięte silnie do tyłu, pozostałe stulone w hełm. Warżka długości 7-12mm szerokości 8-12mm, 3-łatkowa, łatki boczne odgięte do tyłu. Warżka barwy od bladoróżowej do ciemnofioletowej i czerwonej, z białym środkiem (gardzielą) i ciemnymi plamkami u wejścia do niej. W Polsce na pogórzu i w południowej części niżu występuje podgatunek ssp.siginifera (storczyk męski nakrapiany) o zewnętrznych płatkach okwiatu silnie wydłużonych, ostrych i poskręcanych, a łatkach warżki ostrych i ząbkowanych.


Rosiczka

Mięsożerna rosiczka okrągłolistna to niewielka bylina z rozetką niewielkich, czerwonawych liści i wzniesioną, dłuższą od liści, łodygą kwiatonośną. Koliste lub szerokołopatkowate blaszki liściowe mają długość i szerokość 6-11 mm, natomiast ogonek liściowy może mieć długość nawet 7 cm. Niepozorne, białe kwiaty zebrane są w pozorne grono. Rosiczka zaczyna kwitnąć w czerwcu i kwitnie do sierpnia. Owocem jest trójkomorowa torebka. Rosiczkowe liście stanowią o strategii przeżycia rosiczki w ubogim siedlisku, w którym jedynym (i to niezbyt wydajnym) źródłem substancji odżywczych są wody opadowe. Otóż wspomniane liście, pokryte licznymi, maczugowatymi włoskami, to organy zwabiające, chwytające i trawiące owady Wabienie: na maczugowatym szczycie każdego włoska znajduje się błyszcząca kropelka lepkiej wydzieliny - nieszczęsnemu owadowi przypomina ona kroplę rosy lub nektaru. Kiedy zrozumie swoją pomyłkę, będzie już za późno! To właśnie tym kropelkom rosiczka zawdzięcza swoją nazwę - zarówno polską (od "rosa") jak i łacińską (od gr. "drosos" - rosa i "droseros" - zwilżony rosą). Wabiąco działa też czerwona barwa włosków. Chwytanie: wydzielina włosków jest lepka i zwabiony jej kuszącym połyskiem owad przykleja się nieodwołalnie. Oczywiście próbuje się uwolnić, szamocze się i wyrywa, ale to pogarsza tylko jego sytuację - oblepia się dodatkowo wydzieliną sąsiednich włosków. Podrażnione przez nierozważne stworzonko włoski zaczynają się zginać i przyciskają owada do blaszki liściowej. Taki ruch włoska, kierującego się w stronę drażniącego bodźca, nazywa się ruchem haptonastycznym. Polega on na szybkim wzroście elongacyjnym (wydłużaniu się) włoska po stronie przeciwnej do działającego bodźca, a tym samym - naginanie się w kierunku owada. Po każdej "akcji" łapania owada (trwa to ok. 3 godzin) i późniejszego prostowania (ok. 24 godziny) włosek jest nieco dłuższy. Po trzykrotnym zginaniu się i prostowaniu nasz bohater wyczerpuje swoje możliwości wydłużania się, a tym samym traci zdolność ruchu. Powyższy opis nie wyczerpuje jeszcze skomplikowanego mechanizmu ruchów rosiczkowych włosków. Oprócz bowiem oddziaływania mechanicznego niebagatelne znaczenie ma też bodziec chemiczny, czyli substancje (głównie białkowe) wydzielane przez owadzie ciało. Powodują one nie tylko zginanie włoska, ale też wpuklenie całej blaszki liściowej, "owijającej się" wokół ciała ofiary. Trawienie:, kiedy ofiara, oblepiona klejącym śluzem, ginie - do działania przystępuje sok trawienny. Jest on wydzielany zamiast śluzu, (który spełnił już swoją rolę) przez główki włosków. Pod wpływem enzymów trawiennych ciało owada ulega rozpuszczeniu, a powstający sok jest wchłaniany przez te same włoski. Po wchłonięciu całego soku suche owadzie truchełko jest zwiewane przez wiatr. Włoski już niebawem wydzielą koleją kroplę lepkiego śluzu i... rozpocznie się kolejne polowanie.


Goździk Pyszny

Należy do rodziny goździkowate. Najczęściej spotkać go można na wilgotnych i leśnych łąkach. W uprawie wykorzystywany jest od dawna, bo od XVI w. Goździk pyszny tworzy kępki wąskolancetowatych liści długości do 8 cm, z których wyrastają cienkie, górą rozgałęzione pędy osiągające wysokość 45 cm. Kwitnie od maja do sierpnia. Duże, wonne, jasnoróżowe kwiaty średnicy 3-6 cm przyciągają wzrok ze względu na swoją filigranową, postrzępioną budowę. Bylina nadaje się do kompozycji naturalistycznych, łąkowych i na rabaty. Najlepiej prezentuje się na większych skarpach oraz na kamienistych rabatach. Lubi glebę przepuszczalną, nieco gliniastą oraz dość wilgotną, ale niezalewaną zimą. Jeśli chodzi o stanowiska to preferuje miejsca lekko ocienione.


Pałka Szerokolistna

Rozpowszechniona jest w płn. części strefy umiarkowanej, subtropikalnej i tropikalnej, w Gellonii pospolita aż po niższe pietra górskie jako składnik oczeretów. Bylina sinawozielona, o łodygach wys. do 2,5 m. Liście równowąskie, bardzo długie i długopochwiaste, szer. do 2 cm, tępawe, długości kwiatostanu lub dłuższe. Kolba szczytowa, podłużna, wałkowata, długości do 40 cm, gruba, w górnej części złożona z kwiatów męskich, w części dolnej z żeńskich, zrazu brudnozielona, później ciemnofioletowa, o połysku aksamitnym. Kwiaty bardzo liczne, drobne. Orzeszek z pękiem białawego puchu. Roślina tekstylna (włókna liściowe na powrozy, chodniki, tkaniny workowe, liście na maty i plecionki), przemysłowa (surowiec papierniczy, puch owocowy do wyrobu celulozy i materiałów wybuchowych, także surowiec wyściółkowy i izolacyjny) i pokarm


Wielosił Błękitny

Jest to ładna bylina z rodziny Wielosiłowatych, której podziemnym organem jest mięsiste, gęsto ukorzenione kłącze. Wczesną wiosną, gdy tylko stopnieje śnieg roślina rozpoczyna wegetację jako jedna z pierwszych, nie reagując na nocne przymrozki i nawroty zimy. Liście wielosiłu są nagie, nieparzysto-pierzaste, złożone z 7 do 13 par lancetowatych listków. Dolne liście są ogonkowe a górne siedzące. Pędy kwiatowe są ulistnione, obłe i puste w środku, pod kwiatostanem zazwyczaj rozgałęzione. Osiągają wysokość od 35 do 120 cm. Kwiaty pachnące miodem zebrane są w szczytowe wiechy. Kolor kwiatów najczęściej niebieski.. Korona kwiatowa ma krótką rurkę i znacznie od niej dłuższe, okrągławe pięć płatków. Pręcików jest także pięć i mają duże, z daleka widoczne pomarańczowe pylniki. Słupek jeden z trójdzielnym znamieniem. Wielosił kwitnie zwykle od czerwca do sierpnia. Owoce zazwyczaj dojrzewają we wrześniu. Owocem jest trójdzielna torebka, zawierająca wiele brunatnych, trójgrannych, wydłużonych z ostrymi kantami nasion o długości ok. 2,5 mm.. Można go spotkać w miejscach wilgotnych, na żyznej glebie, bogatej w wapń.


Kosatka Kielichowa

Roślina wysokości 10-40 cm, naga. Łodyga skąpo ulistniona. Liście odziomkowe szerokości 2-5 mm, równowąskie, stopniowo zaostrzone, ustawione dwustronnie; liście łodygowe krótsze i szersze Niż odziomkowe, zmniejszające się ku górze łodygi. Na szczycie łodygi kwiatostan w postaci wydłużonego lub główkowato skupionego grona; kwiaty drobne, wyrastające w kątach lancetowatych podsadek na krótkich szypułkach, w nasadzie z 3-klapowym podkwiatkiem; 6 płatków żółtawobiałych, długości ok. 3 mm; pręciki zrośnięte z nasadą płatków; słupek o 3 szyjkach. Owoc torebka pękająca na szczycie klapami. Okres kwitnienia: czerwiec - lipiec.


Rdestnica Pływająca

Bylina posiadająca łodygę nawet kilkumetrową, jednak przeważnie nie dłuższą niż 0,5-1m. Liście pływające są skórzaste, owalne lub wydłużone. Kwiaty wyrastają ponad powierzchnie wody, nie są one specjalnie piękne. Kwitnie od kwietnia do sierpnia. Rdestnica pływająca występuje w płytkich wodach stojących, jezior, stawów i rowów.


Jaskier Wodny

Dorasta do wysokości 1 m i rozprzestrzenia się na dużych powierzchniach toni wodnej. Kwiaty barwy białej z żółtawym zabarwieniem nasady płatków kwiatowych, kwitnie od maja do lipca. W miarę możliwości sadźmy go samodzielnie, bez sąsiedztwa innych roślin. Ma ozdobne kwiaty i pływające, nerkowate liście. Po kwitnieniu częściowo obumiera. Jest rośliną bardzo efektywnie natleniającą wodę. Kwiaty jaskrowatych mają najczęściej wiele pręcików i słupków. Słupki zbudowane zawsze z 1 owocolistka, tworzą słupkowie apokarpiczne, umieszczone jeszcze czasami na silnie wydłużonym dnie kwiatowym. Owocem jest przeważnie otwierający się mieszek, rzadziej mięsista jagoda lub niełupka o charakterze drobnego orzeszka.


Avatar Art - Tomasz mar. Chojnacki & Anna s.d. de Luna y Euskadi 2008